<p5txt n="T12n0322">
<lb n="0015a01"/>
<lb n="0015a02"/>
<docNumber>No. 322 [Nos. 310(19), 323]</docNumber>
<lb n="0015a03"/>
<head>
<byline>法鏡經</byline>
<anchor xml:id="beg0015001"/>序<anchor xml:id="end0015001"/>
</head>
<lb n="0015a04"/>
<lb n="0015a05"/>
<p id="pT12p0015a0501">
<anchor xml:id="tnote0015002"/>夫心者眾法之原。臧否之根。同出異名。禍
<lb n="0015a06"/>福分流。以身為車。以家為國。周旋十方。稟無
<lb n="0015a07"/>勌息。家欲難足。<anchor xml:id="beg0015003"/>由<anchor xml:id="end0015003"/>海吞流。火之獲新。六邪
<lb n="0015a08"/>之殘。已甚於蒺䔧<anchor xml:id="beg0015004"/>田<anchor xml:id="end0015004"/>之賊魚矣。女人佞等三
<lb n="0015a09"/>
<anchor xml:id="beg0015005"/>鬽<anchor xml:id="end0015005"/>。其善<anchor xml:id="beg0015006"/>為<anchor xml:id="end0015006"/>而信<anchor xml:id="beg0015007"/>寘<anchor xml:id="end0015007"/>。斯家之為禍也。尊邪
<lb n="0015a10"/>
<anchor xml:id="beg0015008"/>𤻀<anchor xml:id="end0015008"/>。賤清真。連叢瑣。謗聖賢。興獄訟。喪九親。
<lb n="0015a11"/>
<anchor xml:id="beg0015009"/>家<anchor xml:id="end0015009"/>之所由矣。是以上士。恥其穢<anchor xml:id="beg0015010"/>濁<anchor xml:id="end0015010"/>其<anchor xml:id="beg0015011"/>廣<anchor xml:id="end0015011"/>。
<lb n="0015a12"/>為之懾懾如也。默思遁邁。由明哲之避無道
<lb n="0015a13"/>矣。鬄髮毀容。法服<anchor xml:id="beg0015012"/>彌為<anchor xml:id="end0015012"/>。靖處廟堂。練情攘
<lb n="0015a14"/>
<anchor xml:id="begd1e208"/>𤻀<anchor xml:id="endd1e208"/>。懷道宣德。開導聾<anchor xml:id="beg0015013"/>瞽<anchor xml:id="end0015013"/>。或有隱處山澤。
<lb n="0015a15"/>
<anchor xml:id="beg0015014"/>枕<anchor xml:id="end0015014"/>石<anchor xml:id="beg0015015"/>漱<anchor xml:id="end0015015"/>流。專心滌垢。神與道俱。志寂齊
<lb n="0015a16"/>
<anchor xml:id="beg0015016"/>平<anchor xml:id="end0015016"/>。無名明化<anchor xml:id="beg0015017"/>用<anchor xml:id="end0015017"/>也。群生賢聖競于清淨。稱
<lb n="0015a17"/>斯道曰大明。故曰法鏡。騎都尉安玄。臨淮
<lb n="0015a18"/>嚴浮調。斯二賢者。年在束齓弘志聖業。鉤深
<lb n="0015a19"/>致遠。窮神達幽。愍世<anchor xml:id="beg0015018"/>矇<anchor xml:id="end0015018"/>惑。不覩大雅。竭思
<lb n="0015a20"/>
<anchor xml:id="beg0015019"/>釋<anchor xml:id="end0015019"/>傳。斯經景<anchor xml:id="beg0015020"/>摸<anchor xml:id="end0015020"/>。都尉口陳。嚴調筆受。言
<lb n="0015a21"/>既稽古。義<anchor xml:id="beg0015021"/>文<anchor xml:id="end0015021"/>微妙。然時<anchor xml:id="begd1e318"/>干<anchor xml:id="endd1e318"/>戈未戢。志士莫
<lb n="0015a22"/>敢或遑。<anchor xml:id="beg0015022"/>天<anchor xml:id="end0015022"/>道陵遲。內學者寡。<anchor xml:id="beg0015023"/>會<anchor xml:id="end0015023"/>覩其景化。
<lb n="0015a23"/>可以<anchor xml:id="beg0015024"/>緣<anchor xml:id="end0015024"/>塗炭之尤<anchor xml:id="beg0015025"/>嶮<anchor xml:id="end0015025"/>。然義<anchor xml:id="beg0015026"/>擁<anchor xml:id="end0015026"/>而不達。因
<lb n="0015a24"/>閑竭愚。為之<anchor xml:id="beg0015027"/>法<anchor xml:id="end0015027"/>義。喪師歷載。莫由重質。心
<lb n="0015a25"/>憤口<anchor xml:id="beg0015028"/>悱<anchor xml:id="end0015028"/>。<anchor xml:id="beg0015029"/>亭<anchor xml:id="end0015029"/>筆愴如。追遠慕聖。涕泗并流。今
<lb n="0015a26"/>記識闕疑。俟後明哲。庶有暢成。以顯三寶矣。</p>
<lb n="0015b01"/>
<lb n="0015b02"/>
<byline>
<anchor xml:id="beg0015030"/>法<anchor xml:id="end0015030"/>鏡<anchor xml:id="beg0015031"/>經<anchor xml:id="end0015031"/>
</byline>
<lb n="0015b03"/>
<lb n="0015b04"/>
<byline>後漢安息<anchor xml:id="beg0015032"/>國<anchor xml:id="end0015032"/>
<anchor xml:id="beg0015033"/>騎都尉安玄譯<anchor xml:id="end0015033"/>
</byline>
<lb n="0015b05"/>
<p id="pT12p0015b0501">聞如是。一時眾祐。遊於聞物國勝氏之樹給
<lb n="0015b06"/>孤獨聚園。與大眾除饉千二百五十人俱。
<lb n="0015b07"/>及五百<anchor xml:id="beg0015034"/>開<anchor xml:id="end0015034"/>士。慈氏。敬首。<anchor xml:id="beg0015035"/>始<anchor xml:id="end0015035"/>棄。闚音。<anchor xml:id="begd1e481"/>開<anchor xml:id="endd1e481"/>士
<lb n="0015b08"/>之上首者也。彼時若干百眾。圍累<anchor xml:id="beg0015036"/>側<anchor xml:id="end0015036"/>塞。眾
<lb n="0015b09"/>祐<anchor xml:id="beg0015037"/>而<anchor xml:id="end0015037"/>為說經。爾時聞物城中有理家名甚。
<lb n="0015b10"/>與五百眾。從聞物城中出。往到勝樹給孤獨
<lb n="0015b11"/>聚園。詣眾祐所。到以首禮眾祐足。便就座
<lb n="0015b12"/>而坐。及理家有字愛遇。有字迺遇。有字善
<lb n="0015b13"/>授。有字大威。有字給孤獨聚。有字龍威。有
<lb n="0015b14"/>字諦思。斯一切五百眾等。共往詣佛所。到以
<lb n="0015b15"/>首禮眾祐足。皆於眾祐前就座而坐。其諸理
<lb n="0015b16"/>家。一切以發求大道。皆與其眾共造德本。
<lb n="0015b17"/>有決於無上正真道。惟給孤獨聚不耳。於是
<lb n="0015b18"/>甚理家以見大眾理家集會坐定。避坐而起。
<lb n="0015b19"/>整衣服稽首長跪。叉手白言。已欲有所問。
<lb n="0015b20"/>要者眾祐豈有閑暇。數演己所問。眾祐報甚
<lb n="0015b21"/>理家言。如來常為理家有閑暇。敷演所問。理
<lb n="0015b22"/>家汝便問。恣汝所求索於如來應儀正真道。
<lb n="0015b23"/>吾當相為敷演所問趣得汝意。甚理家問佛
<lb n="0015b24"/>言。於是要者眾祐。若族姓男女。發意求無
<lb n="0015b25"/>上正真道。好喜大道。發行大道。欲致大道。
<lb n="0015b26"/>欲下大道。欲知大道。請命一切眾生。安慰
<lb n="0015b27"/>眾生救護眾生。其誓曰。未度者吾當度之。
<lb n="0015b28"/>未脫者吾當脫之。不安隱者當<anchor xml:id="beg0015038"/>慰安<anchor xml:id="end0015038"/>之。未
<lb n="0015b29"/>滅度者吾當滅度之。為受一切眾生重任。欲
<lb n="0015c01"/>救護眾生故。而自誓發斯弘大之誓。知生死
<lb n="0015c02"/>若干多惡惡意如不勌。生死無數劫意而不
<lb n="0015c03"/>
<anchor xml:id="beg0015039"/>邂<anchor xml:id="end0015039"/>。彼要者眾祐。或有開士。去家為道。以致
<lb n="0015c04"/>道品之法。或有居家者。善哉要者眾祐。愍
<lb n="0015c05"/>傷眾生亦加惠。此大道者。以興隆三寶。亦
<lb n="0015c06"/>使一切敏典籍久在故。如來願說開士居家
<lb n="0015c07"/>者學德之法。何謂要者眾祐。開士居家。而
<lb n="0015c08"/>承用如來教誨者。以不虧亦不損。其本所
<lb n="0015c09"/>願。所謂無上正真道也。亦現世有無罪之行。
<lb n="0015c10"/>後世<anchor xml:id="beg0015040"/>往<anchor xml:id="end0015040"/>殊勝之道。亦<anchor xml:id="beg0015041"/>被<anchor xml:id="end0015041"/>要者眾祐。開士去
<lb n="0015c11"/>家為道者。捐棄憎<anchor xml:id="beg0015042"/>受<anchor xml:id="end0015042"/>。除鬄鬚髮。被服法
<lb n="0015c12"/>衣。在家有信。離家為道。示其教誨。法式正
<lb n="0015c13"/>式德式具現之。要者眾祐。開士去家為道者。
<lb n="0015c14"/>及居家者。修之云何。於是眾祐。歎甚理家
<lb n="0015c15"/>曰。善哉善哉理家。今汝迺知。問如來居家
<lb n="0015c16"/>去家開士之所施行。是以理家且聽我所說。
<lb n="0015c17"/>勉進善思念之。開士居家為道者。修學德善
<lb n="0015c18"/>之行。甚理家受教而聽。眾祐言。於是理家。
<lb n="0015c19"/>開士居家為道者。當以自歸於佛。自歸於法。
<lb n="0015c20"/>自歸於眾。彼以自歸之德本。變為無上正真
<lb n="0015c21"/>道。理家。自歸於佛法眾者。云何我當以成
<lb n="0015c22"/>就佛身。三十二大士之相以自嚴飾。亦以其
<lb n="0015c23"/>諸德本。而致三十二大士之相。以致彼諸德
<lb n="0015c24"/>本。便而精進行之。開士居家者。自歸於佛。
<lb n="0016a01"/>為如是也。自歸於法者云何。謂為恭敬法。求
<lb n="0016a02"/>法欲法。樂法之樂。法隆法依。法護法慎。如法
<lb n="0016a03"/>住。隨法<anchor xml:id="beg0016001"/>術<anchor xml:id="end0016001"/>。為法典。為法力。為求法財。為法
<lb n="0016a04"/>靜治。為造法事。我亦<anchor xml:id="beg0016002"/>當<anchor xml:id="end0016002"/>天<anchor xml:id="beg0016003"/>上<anchor xml:id="end0016003"/>世間分布是
<lb n="0016a05"/>法。開士居家者。自歸於法為如是也。自歸
<lb n="0016a06"/>於眾者云何。若開士居家。或見溝港。或見
<lb n="0016a07"/>頻來。或見不還。或見應儀。或見凡人求弟子
<lb n="0016a08"/>道者。為恭敬彼。承事供養。師之尊之。以禮待
<lb n="0016a09"/>之。若以承事彼正<anchor xml:id="beg0016004"/>法<anchor xml:id="end0016004"/>正<anchor xml:id="begd1e729"/>術<anchor xml:id="endd1e729"/>者。而以得是志。
<lb n="0016a10"/>亦我當得無上正真道。以講授經。成就弟子
<lb n="0016a11"/>之德。而為恭敬彼。不亦而羨彼。開士居家
<lb n="0016a12"/>者。自歸於眾。為如是<anchor xml:id="beg0016005"/>也<anchor xml:id="end0016005"/>。</p>
<lb n="0016a13"/>
<p id="pT12p0016a1301">又復理家。開士以修治四法為自歸於佛。何
<lb n="0016a14"/>謂四。一曰道意者終而不離。二<anchor xml:id="beg0016006"/>曰<anchor xml:id="end0016006"/>所受者
<lb n="0016a15"/>終而不犯。三曰大悲哀者終而不斷。四曰異
<lb n="0016a16"/>道者終而不為也。是為四法。開士居家者。
<lb n="0016a17"/>自歸於佛為如是也。又復理家。修治四法為
<lb n="0016a18"/>自歸於法。何謂四。一曰諸法言之士。以承
<lb n="0016a19"/>事追隨之。二曰所聞法以恭敬之。三曰已聞
<lb n="0016a20"/>法本末思惟之。四曰如其所聞法。隨其能為
<lb n="0016a21"/>人分別說之。是為四法。開士居家者。自歸
<lb n="0016a22"/>於法為如是也。又復理家。修治四法為自
<lb n="0016a23"/>歸<anchor xml:id="beg0016007"/>於<anchor xml:id="end0016007"/>眾。何謂四。一曰<anchor xml:id="beg0016008"/>末<anchor xml:id="end0016008"/>下要生弟子之道。
<lb n="0016a24"/>而意以喜一切敏。二曰亦以為積聚物以法
<lb n="0016a25"/>積聚而化之。三曰以有依恃有<anchor xml:id="beg0016009"/>決<anchor xml:id="end0016009"/>之眾。而
<lb n="0016a26"/>不依恃弟子之眾。四曰求索弟子之德。不以
<lb n="0016a27"/>其德度而度也。是為四法。開士居家者。自
<lb n="0016a28"/>歸於眾為如是也。又復理家。在家修道。以
<lb n="0016a29"/>見如來則行思念佛。是為自歸於佛。已聞法
<lb n="0016b01"/>則已思念法。是為自歸於法。若已見如來聖
<lb n="0016b02"/>眾。猶思念<anchor xml:id="beg0016010"/>其<anchor xml:id="end0016010"/>道意者。是為自歸於眾。</p>
<lb n="0016b03"/>
<p id="pT12p0016b0301">又復理家。在家修道。發求遭遇佛而以布施。
<lb n="0016b04"/>為自歸於佛。若以擁護正法而已布施。是為
<lb n="0016b05"/>自歸於法。若已其布施。為致無上正真道。
<lb n="0016b06"/>為自歸於僧。又復理家。在家修道者。若修
<lb n="0016b07"/>賢夫之行。行不以凡夫之行。彼是賢夫之行
<lb n="0016b08"/>也。而<anchor xml:id="beg0016011"/>以<anchor xml:id="end0016011"/>法求財。不以非法。以正不以邪。
<lb n="0016b09"/>亦而為正命。不以嬈固人以法致之。財多行
<lb n="0016b10"/>非常想。以受其寶。是以恒隆。施而供養。
<lb n="0016b11"/>父母知識。臣下毘弟。親屬為以敬之。奴客侍
<lb n="0016b12"/>者。<anchor xml:id="beg0016012"/>瞻<anchor xml:id="end0016012"/>視調均。亦以教化。斯殊法亦以受
<lb n="0016b13"/>重任。是謂眾生重任也。精進而不懈。不受之
<lb n="0016b14"/>重任。而以不受之。謂是弟子各佛智之事。成
<lb n="0016b15"/>就眾生而不勌。不慕身之樂。為致眾<anchor xml:id="beg0016013"/>生<anchor xml:id="end0016013"/>樂。
<lb n="0016b16"/>利衰毀譽稱譏苦樂不以傾動。以殊<anchor xml:id="beg0016014"/>趣<anchor xml:id="end0016014"/>世間
<lb n="0016b17"/>法。富有財不喜悅。又於三道。無利無稱。無譽
<lb n="0016b18"/>
<anchor xml:id="beg0016015"/>聲<anchor xml:id="end0016015"/>。</p>
<lb n="0016b19"/>
<p id="pT12p0016b1901">無賞。所行為熟慮。受正為喜悅。邪受見知。
<lb n="0016b20"/>要意而有正行稱<anchor xml:id="beg0016016"/>譽<anchor xml:id="end0016016"/>之兩。以除解已。得其
<lb n="0016b21"/>所誓。以憂人事。不自忽其事。有恩在人。訖終
<lb n="0016b22"/>不望其報。作恩施若干。知恩知反。復為造
<lb n="0016b23"/>行恩德。貧者為施財。諸恐畏者為安隱之。
<lb n="0016b24"/>憂慼者寬解其憂。<anchor xml:id="beg0016017"/>無<anchor xml:id="end0016017"/>力者忍默之。諸豪強
<lb n="0016b25"/>者<anchor xml:id="beg0016018"/>損<anchor xml:id="end0016018"/>憍慢。以棄殊過慢尤。<anchor xml:id="beg0016019"/>慢<anchor xml:id="end0016019"/>以恭敬尊長。
<lb n="0016b26"/>承事多聞者。能問明<anchor xml:id="beg0016020"/>知<anchor xml:id="end0016020"/>者。所現以直不虛
<lb n="0016b27"/>飾。眾人而有方便。行德而可求哉。為多聞不
<lb n="0016b28"/>厭無足。正修懃<anchor xml:id="beg0016021"/>力<anchor xml:id="end0016021"/>。固與聖人相遭。追隨
<lb n="0016b29"/>聖人而尊敬之。多聞者為事之。<anchor xml:id="begd1e1013"/>知<anchor xml:id="endd1e1013"/>者為問
<lb n="0016c01"/>之。所以現直不師。祕眾經如其所聞。為現之
<lb n="0016c02"/>所聞。而曉其義。一切欲之嬉樂。為計非常。不
<lb n="0016c03"/>慕惜身。以自觀其壽如朝露之<anchor xml:id="beg0016022"/>渧<anchor xml:id="end0016022"/>。計財產
<lb n="0016c04"/>所有如幻雲也。家屬人客計為怨。妻子男
<lb n="0016c05"/>女。計為無<anchor xml:id="beg0016023"/>擇<anchor xml:id="end0016023"/>之地獄。以其所有者。計為一
<lb n="0016c06"/>切苦。田地舍宅萬物所業者。常以計為疵
<lb n="0016c07"/>也。所求致之德。為不敗壞想家居者為危想。
<lb n="0016c08"/>知識臣下毘弟親屬者。為地獄主者想。終日
<lb n="0016c09"/>夜者為<anchor xml:id="beg0016024"/>之<anchor xml:id="end0016024"/>同想。以不<anchor xml:id="beg0016025"/>實<anchor xml:id="end0016025"/>之身。為以受<anchor xml:id="begd1e1078"/>實<anchor xml:id="endd1e1078"/>
<lb n="0016c10"/>想。以不<anchor xml:id="begd1e1086"/>實<anchor xml:id="endd1e1086"/>之壽。為受<anchor xml:id="beg0016026"/>實<anchor xml:id="end0016026"/>
<anchor xml:id="beg0016027"/>壽<anchor xml:id="end0016027"/>。以不<anchor xml:id="begd1e1110"/>實<anchor xml:id="endd1e1110"/>之財。
<lb n="0016c11"/>
<anchor xml:id="beg0016028"/>為<anchor xml:id="end0016028"/>受<anchor xml:id="begd1e1127"/>實<anchor xml:id="endd1e1127"/>之想。彼若以禮節眾事敬事人者。
<lb n="0016c12"/>是以不<anchor xml:id="begd1e1136"/>實<anchor xml:id="endd1e1136"/>之身。為受<anchor xml:id="begd1e1142"/>實<anchor xml:id="endd1e1142"/>也。若昔眾德之本
<lb n="0016c13"/>而不毀。又復增殊者。是以不<anchor xml:id="begd1e1150"/>實<anchor xml:id="endd1e1150"/>之命。以為
<lb n="0016c14"/>受<anchor xml:id="begd1e1159"/>實<anchor xml:id="endd1e1159"/>也。是若以制慳。而布恩施德者。是以
<lb n="0016c15"/>不<anchor xml:id="begd1e1167"/>實<anchor xml:id="endd1e1167"/>之財。為以受<anchor xml:id="begd1e1173"/>實<anchor xml:id="endd1e1173"/>也是為開士居家修
<lb n="0016c16"/>道者。為賢夫之行。為事。如是而無罪<anchor xml:id="begd1e1181"/>也<anchor xml:id="endd1e1181"/>。為
<lb n="0016c17"/>如來言說為法說也。亦不毀而不損其本誓。
<lb n="0016c18"/>是謂無上正真之道也。迺現世有無罪之行。
<lb n="0016c19"/>後世亦墮殊勝之道也。又復理家。開士居家
<lb n="0016c20"/>修道者。當以自奉持戒事。謂是奉持五戒事
<lb n="0016c21"/>也。是以為不好殺生。不加刀<anchor xml:id="beg0016029"/>杖<anchor xml:id="end0016029"/>蠕動之類。
<lb n="0016c22"/>不以嬈固人。是以<anchor xml:id="beg0016030"/>不<anchor xml:id="end0016030"/>好盜竊人物。自有財
<lb n="0016c23"/>而知足。他人財不以思。至於幾微草<anchor xml:id="begd1e1220"/>𤻀<anchor xml:id="endd1e1220"/>之
<lb n="0016c24"/>屬。不與終而不取。是以為不好欲之邪行。
<lb n="0016c25"/>自有妻而知足。<anchor xml:id="beg0016031"/>他<anchor xml:id="end0016031"/>婦女不喜眼視也。意常
<lb n="0016c26"/>以自患已。思念欲<anchor xml:id="beg0016032"/>都<anchor xml:id="end0016032"/>為苦。如使生欲念。自
<lb n="0016c27"/>於其妻。則以觀惡露。以恐怖之念。勞為欲
<lb n="0016c28"/>之事。以無畏不苦。以慕戀不常。淨樂想達
<lb n="0016c29"/>志。迺如是我當以自修。若以思想欲。我以
<lb n="0017a01"/>不為之。何況數數有。是以為不當好妄言。
<lb n="0017a02"/>以諦言誠言。以不<anchor xml:id="beg0017001"/>偽<anchor xml:id="end0017001"/>詐性。以不敗心如有
<lb n="0017a03"/>
<anchor xml:id="beg0017002"/>誠<anchor xml:id="end0017002"/>。如其所見<anchor xml:id="beg0017003"/>聞<anchor xml:id="end0017003"/>而說之。慎護經法。不用軀
<lb n="0017a04"/>命。故以不妄言。是以不當好飲酒。以不醉不
<lb n="0017a05"/>迷惑不急疾。以無罰而順化。強志以正知。如
<lb n="0017a06"/>使復興布施意<anchor xml:id="beg0017004"/>可<anchor xml:id="end0017004"/>。所有一切吾<anchor xml:id="beg0017005"/>當<anchor xml:id="end0017005"/>與人。求
<lb n="0017a07"/>食與食。求飲與飲。求車與車。求衣與衣。是以
<lb n="0017a08"/>與人酒以建志。如是布施度無極。為是時若
<lb n="0017a09"/>有人所索。則而為與。時我能以酒施。令從
<lb n="0017a10"/>彼化志。如以自知為行不迷惑。所以然者何。
<lb n="0017a11"/>夫開士者。為眾生周滿其所願。布施度無極。
<lb n="0017a12"/>一已如是。開士居家者以酒施人。而為不獲
<lb n="0017a13"/>罪。是以理家。開士以其所修學之德本。變
<lb n="0017a14"/>為無上正真道。若以善修慎護斯五戒矣。又
<lb n="0017a15"/>當有殊者。不當以相讒眾人。<anchor xml:id="beg0017006"/>紛<anchor xml:id="end0017006"/>諍者而以
<lb n="0017a16"/>和協之。以為不<anchor xml:id="beg0017007"/>麁<anchor xml:id="end0017007"/>言。以柔軟之言。恒先
<lb n="0017a17"/>與人言。亦不以綺語。為<anchor xml:id="beg0017008"/>義<anchor xml:id="end0017008"/>說。為法說。為時
<lb n="0017a18"/>說。為如事說。亦不有癡<anchor xml:id="beg0017009"/>網<anchor xml:id="end0017009"/>。而以安隱加施
<lb n="0017a19"/>眾生。意為不敗亂。恒以忍辱力而自<anchor xml:id="beg0017010"/>嚴<anchor xml:id="end0017010"/>。以
<lb n="0017a20"/>為用正見。去離邪見。猶為稽首諸佛眾祐。不
<lb n="0017a21"/>為他天神也。又復理家。居家修道者。或在
<lb n="0017a22"/>墟聚郡縣國邑下。當於彼擁護經法。擁護經
<lb n="0017a23"/>者為之奈何。夫不信者以信教化之。慳貪者
<lb n="0017a24"/>以施教化之。惡戒者以戒教化之。亂<anchor xml:id="beg0017011"/>意<anchor xml:id="end0017011"/>者
<lb n="0017a25"/>以忍事教化之。懈怠者以精進教化之。失志
<lb n="0017a26"/>者以思惟教化之。邪<anchor xml:id="beg0017012"/>知<anchor xml:id="end0017012"/>以智事教化之。貧
<lb n="0017a27"/>財者以富之。諸病者以藥施之。孤獨者以
<lb n="0017a28"/>為家屬。無歸者以為歸。無依者以為依。為彼
<lb n="0017a29"/>一切國邑<anchor xml:id="beg0017013"/>壞<anchor xml:id="end0017013"/>者。擁護經法為若此。</p>
<lb n="0017b01"/>
<p id="pT12p0017b0101">理家。或彼開士。至一至二。至三至於百。教誨
<lb n="0017b02"/>人民。皆使修眾德之法。彼開士便以悲哀加
<lb n="0017b03"/>於眾生。以強其一切<anchor xml:id="beg0017014"/>繁<anchor xml:id="end0017014"/>誓之。誓其辭曰。至
<lb n="0017b04"/>於斯難化之人民未得成就者。吾終不取無
<lb n="0017b05"/>上正真道。所以者何。今我以為斯故。以誓自
<lb n="0017b06"/>誓也。吾不為質直者。不以不佞諂者。不以
<lb n="0017b07"/>不<anchor xml:id="beg0017015"/>為<anchor xml:id="end0017015"/>詐者。不以<anchor xml:id="beg0017016"/>守<anchor xml:id="end0017016"/>者。不以誡有德者。諸
<lb n="0017b08"/>此人故。以誓而自誓也。但為欲使斯人以聞
<lb n="0017b09"/>經法者。以經化。余用此故。以誓而自誓也。我
<lb n="0017b10"/>當恒以強其精進行所。我方便為不唐苦也。
<lb n="0017b11"/>若人有見者。莫不以好信。若理家。至於開士
<lb n="0017b12"/>所在<anchor xml:id="beg0017017"/>家<anchor xml:id="end0017017"/>居。止其不<anchor xml:id="beg0017018"/>嗟<anchor xml:id="end0017018"/>
<anchor xml:id="beg0017019"/>一<anchor xml:id="end0017019"/>切之人民墮殊異
<lb n="0017b13"/>之惡道者。彼為開士之<anchor xml:id="beg0017020"/>咎<anchor xml:id="end0017020"/>。理家譬如鄉亭
<lb n="0017b14"/>
<anchor xml:id="beg0017021"/>鄹<anchor xml:id="end0017021"/>邑郡縣國下。至於有良醫者。假使彼若
<lb n="0017b15"/>有一人不以其壽命而終者。眾人皆為咎彼
<lb n="0017b16"/>醫。如是理家。至於開士所居。止不<anchor xml:id="begd1e1568"/>嗟<anchor xml:id="endd1e1568"/>
<anchor xml:id="begd1e1573"/>一<anchor xml:id="endd1e1573"/>
<lb n="0017b17"/>切之人皆墮殊異之惡道者。如來應儀正真
<lb n="0017b18"/>覺者。為咎彼開士也。理家。<anchor xml:id="beg0017022"/>是故居家<anchor xml:id="end0017022"/>開士
<lb n="0017b19"/>為自誓如此也。設使我所往國邑下癡者相
<lb n="0017b20"/>事。如不使一人有墮惡道者也。又復理家。
<lb n="0017b21"/>居家修道者。當曉家之惡。在<anchor xml:id="beg0017023"/>于<anchor xml:id="end0017023"/>家者。為害
<lb n="0017b22"/>一切眾善之本。以家猶無出要。以害清淨
<lb n="0017b23"/>之法。是故謂為家也。居家者。謂為居于一切
<lb n="0017b24"/>眾勞。為居眾惡之念。為居眾惡之行。不化不
<lb n="0017b25"/>自<anchor xml:id="beg0017024"/>守<anchor xml:id="end0017024"/>。愚凡人者為共居。與不諦人集會。是
<lb n="0017b26"/>故謂為家也。家者為是名也。已在于彼。莫
<lb n="0017b27"/>不作不<anchor xml:id="beg0017025"/>軌<anchor xml:id="end0017025"/>之事者。以在于彼。則不恭敬。自
<lb n="0017b28"/>於父母息心逝心尊長眾聖者。是故謂為家
<lb n="0017b29"/>也。縣官牢獄<anchor xml:id="beg0017026"/>考<anchor xml:id="end0017026"/>掠搒笞罵詈數勉至于死焉
<lb n="0017c01"/>皆為由彼。是故謂為家也。以在于彼為入惡
<lb n="0017c02"/>道。以在彼為墮諸欲。為墮瞋恚。為在諸畏。
<lb n="0017c03"/>為在愚癡。是謂為家也。以不慎護彼戒事。遠
<lb n="0017c04"/>離為定事。以不修慧之事。不得度之事。以不
<lb n="0017c05"/>生度知見之事。是故謂為家也。以在于彼。
<lb n="0017c06"/>即有父母愛。兄弟愛姊妹愛。婦愛子愛。舍宅
<lb n="0017c07"/>愛財產愛。兒客愛所有愛。不厭財求之愛。
<lb n="0017c08"/>是故謂為家也。斯居家者難滿哉。譬若大海
<lb n="0017c09"/>眾流歸之。斯居家者不知厭哉。譬若火以得
<lb n="0017c10"/>薪。斯居家者。多念無住息哉。譬若風以為無
<lb n="0017c11"/>住止。猶為沈沒哉。<anchor xml:id="beg0017027"/>若<anchor xml:id="end0017027"/>美飲食為糅毒。所有
<lb n="0017c12"/>一切苦哉。譬若仇怨。為似知識。誤人之行哉。
<lb n="0017c13"/>非聖<anchor xml:id="beg0017028"/>經<anchor xml:id="end0017028"/>之所施行。為造變爭哉。更相因緣
<lb n="0017c14"/>
<anchor xml:id="beg0017029"/>恒<anchor xml:id="end0017029"/>不和。為多疵哉。以行善惡之行。因緣之
<lb n="0017c15"/>所在。恒為人所嫌疑。非人有哉。以為所有
<lb n="0017c16"/>顛倒故。猶不善哉。雖善有權詐。猶見其性行。
<lb n="0017c17"/>似如<anchor xml:id="beg0017030"/>倡體<anchor xml:id="end0017030"/>哉。以速轉變故。似若幻師哉。初
<lb n="0017c18"/>至者人為聚會其行為不誠。似若夢哉。一切
<lb n="0017c19"/>成敗終始故。似若朝露哉。以速離故。似若蜜
<lb n="0017c20"/>
<anchor xml:id="begd1e1730"/>渧<anchor xml:id="endd1e1730"/>哉。以為少味故。似若蒺䔧<anchor xml:id="begd1e1737"/>網<anchor xml:id="endd1e1737"/>哉。色聲香
<lb n="0017c21"/>味細滑以為所害故。似若鍼孔虫哉。以非
<lb n="0017c22"/>善念為食故。譬若違命者哉。為轉相欺故。
<lb n="0017c23"/>恒懷恐怖哉。為意以亂故。為多共哉。以縣官
<lb n="0017c24"/>盜賊怨家弊惡王者為害也。斯居家者。少味
<lb n="0017c25"/>樂哉。以為多惡失。理家。開士居家者。為曉
<lb n="0017c26"/>家之惡若此。又復理家。居家修道者。以布施
<lb n="0017c27"/>為寶施。若已施為我有。若在家非我有。若
<lb n="0017c28"/>已施是為寶。若在家是為非寶。若已施為
<lb n="0017c29"/>富財。<anchor xml:id="beg0017031"/>若<anchor xml:id="end0017031"/>在家為無財。若已施為勞解。其
<lb n="0018a01"/>在家為勞增。若已施為不我。若在家<anchor xml:id="beg0018001"/>已<anchor xml:id="end0018001"/>為
<lb n="0018a02"/>我。若已施為不有。若在家以為有。若<anchor xml:id="beg0018002"/>以<anchor xml:id="end0018002"/>施
<lb n="0018a03"/>為無盡。若在家為非常。若已施不復護。若在
<lb n="0018a04"/>家為斯護。若已施為賢夫行。若在家為凡
<lb n="0018a05"/>夫之意。若已施為依度道。若在家為依邪部。
<lb n="0018a06"/>若已施為佛所稱。若在家為愚人所稱。理家。
<lb n="0018a07"/>開士居家修道者。以布施為寶若此。是以見
<lb n="0018a08"/>人來有所求索者。為生三想。何謂三。善友
<lb n="0018a09"/>想。依度道想。勉生富財想。為生是三想。為復
<lb n="0018a10"/>造三想。何謂三。尊如來教誡想。降伏邪想。以
<lb n="0018a11"/>不望福德想。所以者何。若此開士。若諸來
<lb n="0018a12"/>有所索者。貪婬瞋恚愚癡則以為薄。薄者為
<lb n="0018a13"/>之奈何。若所有物。一切不惜。而以布施。斯為
<lb n="0018a14"/>貪婬薄。若於彼來求物者。以慈哀加之。斯為
<lb n="0018a15"/>瞋恚薄。若以布施變為此一切敏。謂為愚癡
<lb n="0018a16"/>薄。又復理家。已見來求物者。不久為成六度
<lb n="0018a17"/>無極之行。又成彼者云何。若有來人從人索
<lb n="0018a18"/>物。能不愛惜者。是為布施度無極。若意在
<lb n="0018a19"/>道而布施者。是為以戒度無極。<anchor xml:id="beg0018003"/>若<anchor xml:id="end0018003"/>不恚怒
<lb n="0018a20"/>之。是為忍度無極。假令猶自思念。何用為食。
<lb n="0018a21"/>自強其意。不<anchor xml:id="beg0018004"/>釋<anchor xml:id="end0018004"/>其行。是為精進度無極。若
<lb n="0018a22"/>欲施若已施。而不欝毒無有悔者。是為思惟
<lb n="0018a23"/>度無極。若已施不望其福德者。是為以慧度
<lb n="0018a24"/>無極。理家。開士以布施為成六度無極行若
<lb n="0018a25"/>此。又復理家。居在家者。是以為去離順隨
<lb n="0018a26"/>忿<anchor xml:id="beg0018005"/>亂<anchor xml:id="end0018005"/>以<anchor xml:id="beg0018006"/>親<anchor xml:id="end0018006"/>別離法。若以得產。得財米穀。得
<lb n="0018a27"/>男女。不以為喜悅。若一切敗亡。不以下意
<lb n="0018a28"/>為愁慼。已觀如是萬物如幻。為不住止想也。
<lb n="0018a29"/>斯幻之行。以致是。<anchor xml:id="beg0018007"/>是<anchor xml:id="end0018007"/>以父母妻子奴婢兒
<lb n="0018b01"/>客。是非我之有。我亦不是有。亦我是不有。
<lb n="0018b02"/>我不應是<anchor xml:id="beg0018008"/>有<anchor xml:id="end0018008"/>。以不我是有。今我為彼故。
<lb n="0018b03"/>而為作罪惡。但現世是有。非是為後世。是
<lb n="0018b04"/>
<anchor xml:id="beg0018009"/>昔<anchor xml:id="end0018009"/>之有。非是我當護。又夫我之有。彼我當
<lb n="0018b05"/>以護。何謂我之有。謂是布施教化。恬淡自守
<lb n="0018b06"/>道之根原。亦藏隱之德本。是為我有也。至
<lb n="0018b07"/>於我所住。是則為追我。彼亦不用軀命。不
<lb n="0018b08"/>為男女妻子故。為造惡行也。是以居在家。自
<lb n="0018b09"/>有婦者。當造三想。何謂三。非常想。不久想。
<lb n="0018b10"/>別離想。是三想當為<anchor xml:id="beg0018010"/>造<anchor xml:id="end0018010"/>想。當復造三想。何
<lb n="0018b11"/>謂三。若在喜樂為求後世在苦。若在飲食為
<lb n="0018b12"/>求在殃罪。若在樂者為求在苦。當為造是三
<lb n="0018b13"/>想。<anchor xml:id="beg0018011"/>當<anchor xml:id="end0018011"/>復造三想。何謂三。重累想。費耗想。俗
<lb n="0018b14"/>所有想。當為造是三想。當<anchor xml:id="beg0018012"/>復造三<anchor xml:id="end0018012"/>想。何謂
<lb n="0018b15"/>三。為入地獄想。入畜生想。入神鬼想。當為造
<lb n="0018b16"/>是三想。當復造三想。何謂三。魑魅想。臼注
<lb n="0018b17"/>想。色像想。<anchor xml:id="beg0018013"/>為造是<anchor xml:id="end0018013"/>三想。當復造三想。何謂
<lb n="0018b18"/>三。不我想。無主想。假借喻想。當為造是三
<lb n="0018b19"/>想。理家思念。若此眾事想。開士居家者。當自
<lb n="0018b20"/>觀<anchor xml:id="beg0018014"/>身<anchor xml:id="end0018014"/>其妻若此也。是以不當愛其子。設<anchor xml:id="beg0018015"/>使<anchor xml:id="end0018015"/>
<lb n="0018b21"/>
<anchor xml:id="beg0018016"/>無生子愛<anchor xml:id="end0018016"/>。不加於天下人。是以當以三數
<lb n="0018b22"/>諫。<anchor xml:id="beg0018017"/>自<anchor xml:id="end0018017"/>諫其意。何等為三。等意者為道。不以
<lb n="0018b23"/>邪意也。正行者為道。不以邪行。不多行者為
<lb n="0018b24"/>道。多行者非矣。是以三數諫。自數諫其意。
<lb n="0018b25"/>自造其子<anchor xml:id="beg0018018"/>怨仇<anchor xml:id="end0018018"/>想。是我怨<anchor xml:id="beg0018019"/>仇<anchor xml:id="end0018019"/>非我友。所以
<lb n="0018b26"/>者何。我以由彼違失慈哀佛之教誡。使我甚
<lb n="0018b27"/>益生彼愛。<anchor xml:id="beg0018020"/>人<anchor xml:id="end0018020"/>自磋切其意。如愛在其子。以
<lb n="0018b28"/>愛加眾生。若其自愛身。以慈哀加眾生。是
<lb n="0018b29"/>以當觀其本末。斯所從來異。我所從來亦異。
<lb n="0018c01"/>眾生先世亦曾為我子。吾亦曾為眾生子。
<lb n="0018c02"/>是<anchor xml:id="beg0018021"/>生死之愆<anchor xml:id="end0018021"/>。無可適莫者。所以者何。所
<lb n="0018c03"/>往來道。輒有離行。轉復為仇怨。我今當自修。
<lb n="0018c04"/>都使我無<anchor xml:id="beg0018022"/>友<anchor xml:id="end0018022"/>。亦我無怨仇。所以然者何。
<lb n="0018c05"/>以造有知識。為復欲多作以造有怨仇。都以
<lb n="0018c06"/>欲為惡。一切眾生彼非我。汝意不可以可。
<lb n="0018c07"/>不可之意可。以悉通眾經。所以者何。正行
<lb n="0018c08"/>者得正道。邪行<anchor xml:id="beg0018023"/>者<anchor xml:id="end0018023"/>得邪道。今我不有邪行。
<lb n="0018c09"/>於眾生有正意行。乃可得一切敏故。</p>
<anchor xml:id="tnote0018024"/>
<anchor xml:id="mod0018024"/>
<anchor xml:id=""/>
<lb n="0018c10"/>
<p id="pT12p0018c1001">
<anchor xml:id=""/>
<anchor xml:id="tnote0018025"/>理家。開士居家者。都<anchor xml:id="beg0018026"/>物<anchor xml:id="end0018026"/>無可戀。無可慕。
<lb n="0018c11"/>無可適。無可愛。無<anchor xml:id="beg0018027"/>可<anchor xml:id="end0018027"/>可。為若此也。又復理
<lb n="0018c12"/>家。居家者。設使人來有所索。假使為不欲與
<lb n="0018c13"/>彼物。猶當以自諫數其意。假令<anchor xml:id="beg0018028"/>我<anchor xml:id="end0018028"/>不以是物
<lb n="0018c14"/>施者。我會當與此物<anchor xml:id="beg0018029"/>離<anchor xml:id="end0018029"/>也。若欲不欲至於
<lb n="0018c15"/>死時。是物亦當捐棄我。我亦當捐棄是。<anchor xml:id="beg0018030"/>其<anchor xml:id="end0018030"/>
<lb n="0018c16"/>施寶而終。<anchor xml:id="beg0018031"/>我而<anchor xml:id="end0018031"/>施是物。死時<anchor xml:id="beg0018032"/>意<anchor xml:id="end0018032"/>除止。設使
<lb n="0018c17"/>思惟若此。而不能施彼物者。是以四辭謝。辭
<lb n="0018c18"/>謝來索物者。何<anchor xml:id="beg0018033"/>謂<anchor xml:id="end0018033"/>四。我以無力眾<anchor xml:id="beg0018034"/>德<anchor xml:id="end0018034"/>未成
<lb n="0018c19"/>就。我在大道為初<anchor xml:id="beg0018035"/>始<anchor xml:id="end0018035"/>。布施意而不自由。我
<lb n="0018c20"/>有受見。在於我余之行。且相假原賢者勿相
<lb n="0018c21"/>逼迫。我所<anchor xml:id="beg0018036"/>施行<anchor xml:id="end0018036"/>能奉行之。如其所受。爾<anchor xml:id="beg0018037"/>迺<anchor xml:id="end0018037"/>
<lb n="0018c22"/>能滿卿所願。及天下人辭謝彼來索物者。為
<lb n="0018c23"/>若此也。又復理家。居家修道者。假使為離師
<lb n="0018c24"/>者之教誨。時世無佛。無見經者。不與聖眾相
<lb n="0018c25"/>遭遇。是以當稽首十方諸佛。亦彼前世求道
<lb n="0018c26"/>所行。志願之弘。願者其一切成就佛法之德。
<lb n="0018c27"/>以思念之以代其喜。於是晝三<anchor xml:id="beg0018038"/>亦夜<anchor xml:id="end0018038"/>三。以
<lb n="0018c28"/>
<anchor xml:id="beg0018039"/>論<anchor xml:id="end0018039"/>三品經事。一切前世所施行惡。<anchor xml:id="beg0018040"/>以<anchor xml:id="end0018040"/>自首
<lb n="0018c29"/>
<anchor xml:id="beg0018041"/>誨<anchor xml:id="end0018041"/>。改往修來。為求哀於一切佛。以法故愍
<lb n="0019a01"/>傷之。亦以無央數無極之<anchor xml:id="beg0019001"/>法<anchor xml:id="end0019001"/>愍傷之。又復理
<lb n="0019a02"/>家。居家修道者。當以曉息心之儀式。是以若
<lb n="0019a03"/>見除饉殊越息心之儀式。當為敬其法衣。彼
<lb n="0019a04"/>為眾祐如來應儀正真佛<anchor xml:id="beg0019002"/>戒<anchor xml:id="end0019002"/>定慧所行之法
<lb n="0019a05"/>服也。以無惡為離一切惡。彼是眾聖仙者之
<lb n="0019a06"/>表<anchor xml:id="beg0019003"/>式<anchor xml:id="end0019003"/>也。是以又當為敬彼也。亦當加愍傷
<lb n="0019a07"/>於彼除饉。斯非賢為此不<anchor xml:id="begd1e2383"/>軌<anchor xml:id="endd1e2383"/>行。至於被服。
<lb n="0019a08"/>斯名靜者調者神通者。如來者表<anchor xml:id="beg0019004"/>識<anchor xml:id="end0019004"/>而為不
<lb n="0019a09"/>調<anchor xml:id="beg0019005"/>淨<anchor xml:id="end0019005"/>之行。又如來復曰。未學者不當忽易。
<lb n="0019a10"/>非此彼遇勞過也。以從斯勞為有失。若此彼
<lb n="0019a11"/>亦見佛<anchor xml:id="beg0019006"/>憲<anchor xml:id="end0019006"/>教之要。如所謂事<anchor xml:id="beg0019007"/>次<anchor xml:id="end0019007"/>應有之。若
<lb n="0019a12"/>此捐棄是勞。觀其本末為護第一德。必為在
<lb n="0019a13"/>正以知<anchor xml:id="beg0019008"/>乎<anchor xml:id="end0019008"/>將斷勞之智。<anchor xml:id="beg0019009"/>如<anchor xml:id="end0019009"/>眾祐。所謂<anchor xml:id="beg0019010"/>又<anchor xml:id="end0019010"/>士
<lb n="0019a14"/>不可以相忽<anchor xml:id="beg0019011"/>蔑<anchor xml:id="end0019011"/>。是非時如來有。是知非我
<lb n="0019a15"/>有。<anchor xml:id="beg0019012"/>是<anchor xml:id="end0019012"/>以不瞋不怒不恚為加彼。若以入廟
<lb n="0019a16"/>者。以<anchor xml:id="beg0019013"/>住<anchor xml:id="end0019013"/>廟門外。以五體而稽首。<anchor xml:id="beg0019014"/>迺<anchor xml:id="end0019014"/>却入廟。
<lb n="0019a17"/>彼是空廟之居。彼是慈哀喜護廟之居。彼是
<lb n="0019a18"/>正<anchor xml:id="beg0019015"/>住<anchor xml:id="end0019015"/>在正次者之居。為彼得斯。使我得廟
<lb n="0019a19"/>居。為若此以遠去官位家者。為彼得斯。我以
<lb n="0019a20"/>齋戒罪。<anchor xml:id="beg0019016"/>迺禁制制<anchor xml:id="end0019016"/>以若此。為與去家之意。
<lb n="0019a21"/>未曾有開士在家為得道者。皆去家入山澤。
<lb n="0019a22"/>以往山澤為得道。以譏家居者。夫去家智者
<lb n="0019a23"/>所稱譽。如江河沙。我一日之祠<anchor xml:id="beg0019017"/>禮<anchor xml:id="end0019017"/>。一切彼
<lb n="0019a24"/>布施<anchor xml:id="beg0019018"/>以<anchor xml:id="end0019018"/>去家之意為<anchor xml:id="begd1e2570"/>殊<anchor xml:id="endd1e2570"/>勝。所以者何。以
<lb n="0019a25"/>施下劣故。何況布施不信無<anchor xml:id="beg0019019"/>反<anchor xml:id="end0019019"/>復。盜賊弊
<lb n="0019a26"/>惡。王者及大臣。非彼布施以為<anchor xml:id="beg0019020"/>實<anchor xml:id="end0019020"/>以得。足
<lb n="0019a27"/>以我有戒聞之行。是以入廟者。當以觀視
<lb n="0019a28"/>一切除饉之眾所施行。何等除饉為多聞。何
<lb n="0019a29"/>為明經者。何為奉律者。何為奉使者。何為
<lb n="0019b01"/>開士奉藏者。何為山澤者。何為行受供者。何
<lb n="0019b02"/>為思惟者。何為道行者。何為開士道者。何
<lb n="0019b03"/>為佐助者。何為主事者。以觀視彼一切<anchor xml:id="beg0019021"/>餘<anchor xml:id="end0019021"/>
<lb n="0019b04"/>饉之眾所施行。如其所施行<anchor xml:id="beg0019022"/>行<anchor xml:id="end0019022"/>。以隨效為
<lb n="0019b05"/>之為行。不當轉相嫉。若於<anchor xml:id="beg0019023"/>虛<anchor xml:id="end0019023"/>聚言有及廟。
<lb n="0019b06"/>若<anchor xml:id="beg0019024"/>於<anchor xml:id="end0019024"/>廟<anchor xml:id="beg0019025"/>言<anchor xml:id="end0019025"/>及<anchor xml:id="begd1e2663"/>虛<anchor xml:id="endd1e2663"/>聚。是以當慎<anchor xml:id="beg0019026"/>守<anchor xml:id="end0019026"/>言行。不
<lb n="0019b07"/>當以廟中言說於<anchor xml:id="begd1e2679"/>虛<anchor xml:id="endd1e2679"/>聚。亦不當以<anchor xml:id="begd1e2686"/>虛<anchor xml:id="endd1e2686"/>聚言
<lb n="0019b08"/>說於廟也。是以承事多聞者。以為修治聞。
<lb n="0019b09"/>奉事明經者。為<anchor xml:id="beg0019027"/>解<anchor xml:id="end0019027"/>經之決事。承事奉律者。
<lb n="0019b10"/>為<anchor xml:id="begd1e2707"/>解<anchor xml:id="endd1e2707"/>
<anchor xml:id="beg0019028"/>度<anchor xml:id="end0019028"/>殃罪之事。承事開士奉奧藏者。
<lb n="0019b11"/>為明六度無極方便之事。若有除饉者。為<anchor xml:id="beg0019029"/>乏<anchor xml:id="end0019029"/>
<lb n="0019b12"/>應器。或乏法衣者。當以給施之。莫使生嫉於
<lb n="0019b13"/>人也。所以者何。夫人以嫉妬為結。是<anchor xml:id="beg0019030"/>以<anchor xml:id="end0019030"/>
<anchor xml:id="beg0019031"/>當<anchor xml:id="end0019031"/>
<lb n="0019b14"/>
<anchor xml:id="beg0019032"/>力<anchor xml:id="end0019032"/>護凡人不應儀者。所以者何。凡人者為
<lb n="0019b15"/>有失。應儀者為無<anchor xml:id="beg0019033"/>失<anchor xml:id="end0019033"/>。若有除饉者。未下正
<lb n="0019b16"/>道。或積聚法衣。或積聚應器。是以彼除饉。用
<lb n="0019b17"/>無上正真道開導之。所以者何。其事有應。
<lb n="0019b18"/>是以積聚物為致道。<anchor xml:id="beg0019034"/>積<anchor xml:id="end0019034"/>若息心有不和者。
<lb n="0019b19"/>當和解之。若正法欲衰微者。自危殆其身命。
<lb n="0019b20"/>以營護正法。若見除饉疾苦者。<anchor xml:id="beg0019035"/>以<anchor xml:id="end0019035"/>血肉使
<lb n="0019b21"/>其病者得除愈。理家。若居家開士。若不布
<lb n="0019b22"/>施。不以禁止人。若以施終不悔恨。若有眾
<lb n="0019b23"/>
<anchor xml:id="beg0019036"/>德<anchor xml:id="end0019036"/>本。以<anchor xml:id="beg0019037"/>是<anchor xml:id="end0019037"/>意為端首。理家。若此諸事諸類
<lb n="0019b24"/>諸應。開士居家修道者。為若此也。又眾祐
<lb n="0019b25"/>當說此居家開士所施行教<anchor xml:id="beg0019038"/>誨<anchor xml:id="end0019038"/>法憲時。有千
<lb n="0019b26"/>人皆發意求無上正真道。復有天與人二千
<lb n="0019b27"/>人。遠塵離垢諸法<anchor xml:id="beg0019039"/>法<anchor xml:id="end0019039"/>眼生。於是甚理家。
<lb n="0019b28"/>白眾祐言。要者眾祐。<anchor xml:id="beg0019040"/>如<anchor xml:id="end0019040"/>來以敷演居家開
<lb n="0019b29"/>士<anchor xml:id="beg0019041"/>者<anchor xml:id="end0019041"/>家善惡之地。亦布施持戒忍辱精進思
<lb n="0019c01"/>惟智慧。於是大道當所施行。要者眾祐。去
<lb n="0019c02"/>家修道開士者之所施行。願復幾微現之為
<lb n="0019c03"/>善。<anchor xml:id="beg0019042"/>要<anchor xml:id="end0019042"/>者眾祐。開士去家者。為之奈何。其
<lb n="0019c04"/>所施行亦云何。眾祐告甚理家曰。善哉理家。
<lb n="0019c05"/>今汝<anchor xml:id="begd1e2896"/>迺<anchor xml:id="endd1e2896"/>以問如來開士去家修道者之所施
<lb n="0019c06"/>行。善哉理家。當為汝說開士去家之事。其
<lb n="0019c07"/>所施行。汝勉進善思念之。甚理家受教。從
<lb n="0019c08"/>眾祐而聽。眾祐曰。理家。開士去家修道者。若
<lb n="0019c09"/>頭燒然。譬<anchor xml:id="beg0019043"/>若<anchor xml:id="end0019043"/>
<anchor xml:id="beg0019044"/>鎧<anchor xml:id="end0019044"/>為精進以求智。去家者其
<lb n="0019c10"/>初始為若<anchor xml:id="beg0019045"/>此<anchor xml:id="end0019045"/>。次修治為聖典。又何謂去家
<lb n="0019c11"/>者之聖典。所謂趣得一衣為足。亦以善之。
<lb n="0019c12"/>一食一床。病瘦一醫藥為足。亦以善之。是為
<lb n="0019c13"/>聖<anchor xml:id="beg0019046"/>典<anchor xml:id="end0019046"/>。何以故謂之為聖典。以為修治彼一切
<lb n="0019c14"/>道<anchor xml:id="beg0019047"/>品<anchor xml:id="end0019047"/>法。是故謂之為聖典。又開士去家修
<lb n="0019c15"/>道者。為有十知足之<anchor xml:id="beg0019048"/>德<anchor xml:id="end0019048"/>。身以服法衣。何等
<lb n="0019c16"/>為十。以為羞慚故。身服法衣。以<anchor xml:id="beg0019049"/>避<anchor xml:id="end0019049"/>風<anchor xml:id="beg0019050"/>暑<anchor xml:id="end0019050"/>故。
<lb n="0019c17"/>身服法衣。以<anchor xml:id="beg0019051"/>辟<anchor xml:id="end0019051"/>蚊虻<anchor xml:id="beg0019052"/>蟆<anchor xml:id="end0019052"/>子故。身服法衣。
<lb n="0019c18"/>欲以<anchor xml:id="beg0019053"/>見<anchor xml:id="end0019053"/>息心形狀故。身服法衣。亦是法衣
<lb n="0019c19"/>之神為十方之神故。身<anchor xml:id="beg0019054"/>以<anchor xml:id="end0019054"/>服法衣。以患離
<lb n="0019c20"/>婬樂。是以不樂婬之樂。以樂安<anchor xml:id="beg0019055"/>得淨<anchor xml:id="end0019055"/>。是以
<lb n="0019c21"/>除斷眾勞之樂。不以肥<anchor xml:id="beg0019056"/>
<g ref="CB02264"/>
<anchor xml:id="end0019056"/>。為是道行。行在
<lb n="0019c22"/>聖道重任。我亦以自修。如以一時有法衣。
<lb n="0019c23"/>如被服法衣故。以是十德。自觀至于壽終。
<lb n="0020a01"/>閑居靜處。以不行匃。何等為十。我自以我
<lb n="0020a02"/>
<anchor xml:id="beg0020001"/>業<anchor xml:id="end0020001"/>而為命。不以非異業。若有人來施我者。
<lb n="0020a03"/>以先修治三寶。後乃而受其施。我若欲從人
<lb n="0020a04"/>乞匃。若不欲施人者。以<anchor xml:id="beg0020002"/>非<anchor xml:id="end0020002"/>哀加彼<anchor xml:id="beg0020003"/>己<anchor xml:id="end0020003"/>也。我
<lb n="0020a05"/>當自食所修行之食。以為不違如來之言誨。
<lb n="0020a06"/>以得成知足重任之本。以降憍慢。以<anchor xml:id="beg0020004"/>得<anchor xml:id="end0020004"/>成
<lb n="0020a07"/>無見頂之德本。我亦見布施。亦如<anchor xml:id="beg0020005"/>以自<anchor xml:id="end0020005"/>教。
<lb n="0020a08"/>若往行乞匃。我亦不得有所適莫於男<anchor xml:id="beg0020006"/>女<anchor xml:id="end0020006"/>。
<lb n="0020a09"/>以我等意。於天下人。以得成一切敏智之重
<lb n="0020a10"/>任。是理家十德。去家開士者。以自觀至于壽
<lb n="0020a11"/>終。閑居靜處。以不行匃。若有人來請者所
<lb n="0020a12"/>
<anchor xml:id="beg0020007"/>住<anchor xml:id="end0020007"/>處。其人志意信喜道者。我不宜當彼往。
<lb n="0020a13"/>設使往食若能以自益。亦能益人者。可往受
<lb n="0020a14"/>
<anchor xml:id="beg0020008"/>施<anchor xml:id="end0020008"/>。我教開士可彼索。是為十德。以自觀可
<lb n="0020a15"/>以處於樹下坐宿止。何等為十。以其自由
<lb n="0020a16"/>為往彼。以不名有彼床臥。以不閉門。於山澤
<lb n="0020a17"/>以去離愛為彼居。以少欲少事為成德。<anchor xml:id="beg0020009"/>捐<anchor xml:id="end0020009"/>
<lb n="0020a18"/>棄軀命以不自惜。樂獨靜以遠離戀聚會。以
<lb n="0020a19"/>行修身不食。以定意為安靜一意。閑處<anchor xml:id="beg0020010"/>思<anchor xml:id="end0020010"/>
<lb n="0020a20"/>惟為無益。是理家十德。以自觀開士去家者。
<lb n="0020a21"/>為可處於樹下居止。又復理家。或彼開士
<lb n="0020a22"/>去家。修道遊於山澤者。若欲修治經。若用
<lb n="0020a23"/>誦利經。故為入廟。若居廟者。意向以山澤為
<lb n="0020a24"/>居。是猶為彼山澤居也。求法之行者。為一
<lb n="0020a25"/>切物不我想。一切諸法。為他人有想。又開
<lb n="0020a26"/>士去家修道者。若遊在山澤。當自省察。我
<lb n="0020a27"/>今何以遊此山澤中。不但以山澤居。謂<anchor xml:id="beg0020011"/>之<anchor xml:id="end0020011"/>
<lb n="0020a28"/>息心也。所以者何。此間多有不化不守不度
<lb n="0020a29"/>不應不修行者。<anchor xml:id="beg0020012"/>皆<anchor xml:id="end0020012"/>
<anchor xml:id="beg0020013"/>遊<anchor xml:id="end0020013"/>山澤。所謂禽獸眾鳥。
<lb n="0020b01"/>獼猴㹢<anchor xml:id="beg0020014"/>玃<anchor xml:id="end0020014"/>。惡人賊盜。皆遊於山澤。亦不謂
<lb n="0020b02"/>彼為息心也。至於我所求山澤居者。當以成
<lb n="0020b03"/>我彼所求為是息心求。<anchor xml:id="beg0020015"/>亦<anchor xml:id="end0020015"/>又何故開<anchor xml:id="beg0020016"/>士<anchor xml:id="end0020016"/>息
<lb n="0020b04"/>心。所謂志以為不亂。為以得是。持周滿達事
<lb n="0020b05"/>故。以聞為無足。以得辯辭。以慈心不虧大哀。
<lb n="0020b06"/>以不離專由于五通。興隆六度無極<anchor xml:id="beg0020017"/>却<anchor xml:id="end0020017"/>。一
<lb n="0020b07"/>切<anchor xml:id="beg0020018"/>敏<anchor xml:id="end0020018"/>之。意不擇捨。為行權謀之慧。以法施
<lb n="0020b08"/>合聚人民。成就人民四合聚之事。為不擇
<lb n="0020b09"/>捨<anchor xml:id="beg0020019"/>六<anchor xml:id="end0020019"/>可<anchor xml:id="beg0020020"/>思<anchor xml:id="end0020020"/>
<anchor xml:id="beg0020021"/>念<anchor xml:id="end0020021"/>之。以聞精進不<anchor xml:id="beg0020022"/>虧<anchor xml:id="end0020022"/>損。為擇
<lb n="0020b10"/>法本末正度之道因緣。智亦不入正道之事。
<lb n="0020b11"/>為護正法之事。以信罪福為正見。思慮所務
<lb n="0020b12"/>以<anchor xml:id="begd1e3363"/>虧<anchor xml:id="endd1e3363"/>斷為正思。隨所喜為說法為正言。隨
<lb n="0020b13"/>行盡之備足為正業。<anchor xml:id="beg0020023"/>瘕<anchor xml:id="end0020023"/>疵之續以除斷為
<lb n="0020b14"/>正命。以道臻到為正方便。以不忘忽為正
<lb n="0020b15"/>
<anchor xml:id="beg0020024"/>志<anchor xml:id="end0020024"/>。一切敏智之臻到為正定。若以空為不
<lb n="0020b16"/>想之行喜。若以得不<anchor xml:id="beg0020025"/>顧<anchor xml:id="end0020025"/>為斷俗。所有依其
<lb n="0020b17"/>義不以文。依其法不以人。依其智不以識。
<lb n="0020b18"/>本文演義歸。不以末敘義。斯理家謂為開士
<lb n="0020b19"/>去家者息心求也。又去家修道者。不當以多
<lb n="0020b20"/>從事。若此思惟其本末故。當為一切眾生不
<lb n="0020b21"/>與之<anchor xml:id="beg0020026"/>從<anchor xml:id="end0020026"/>事。明哲不但與一人不從事也。又有
<lb n="0020b22"/>四。是去家開士者之從事也。如來之所教。
<lb n="0020b23"/>何謂四。一曰與講經者從事。二曰<anchor xml:id="beg0020027"/>與<anchor xml:id="end0020027"/>就人
<lb n="0020b24"/>者從事。三曰與供養如來者從事。四<anchor xml:id="beg0020028"/>曰<anchor xml:id="end0020028"/>與
<lb n="0020b25"/>發一切敏意不亂者從事。離彼不當以多從
<lb n="0020b26"/>事。又開士遊於山澤者。當自揆察。我為何
<lb n="0020b27"/>故來至<anchor xml:id="beg0020029"/>於<anchor xml:id="end0020029"/>此。彼是思惟。我以恐畏來至此。
<lb n="0020b28"/>何<anchor xml:id="beg0020030"/>謂<anchor xml:id="end0020030"/>恐<anchor xml:id="beg0020031"/>畏<anchor xml:id="end0020031"/>此群聚。恐畏與人從事婬怒癡
<lb n="0020b29"/>憍慢自恣。恐畏惡友。恐畏嫉慳。恐畏色聲香
<lb n="0020c01"/>味細滑。恐畏功稱恭敬<anchor xml:id="beg0020032"/>利<anchor xml:id="end0020032"/>。恐畏不見言見。
<lb n="0020c02"/>不聞言聞。不知言知。不解言解。恐畏息<anchor xml:id="beg0020033"/>心<anchor xml:id="end0020033"/>
<lb n="0020c03"/>垢。恐畏更相嫉妬。恐畏生死五道往來所
<lb n="0020c04"/>墮。恐畏欲界色界<anchor xml:id="beg0020034"/>無<anchor xml:id="end0020034"/>色界。恐畏陰<anchor xml:id="beg0020035"/>耶<anchor xml:id="end0020035"/>
<anchor xml:id="beg0020036"/>死
<lb n="0020c05"/>
<anchor xml:id="beg0020037"/>耶<anchor xml:id="end0020037"/>。勞<anchor xml:id="begd1e3552"/>耶<anchor xml:id="endd1e3552"/>
<anchor xml:id="end0020036"/>天<anchor xml:id="beg0020038"/>子<anchor xml:id="end0020038"/>
<anchor xml:id="beg0020039"/>耶<anchor xml:id="end0020039"/>。恐畏惡道地獄畜生鬼
<lb n="0020c06"/>神。恐畏倉卒一切是眾惡之念。我來到此不
<lb n="0020c07"/>可以此居在於家。若在群聚之中。行不應道
<lb n="0020c08"/>之行。不得免彼眾恐之事。亦彼昔開士得
<lb n="0020c09"/>免度眾畏者。彼一切<anchor xml:id="beg0020040"/>已<anchor xml:id="end0020040"/>居山澤之力勢。得
<lb n="0020c10"/>臻到無畏。是謂自然。是故我以恐畏。欲越
<lb n="0020c11"/>度眾畏。為居山澤矣。<anchor xml:id="beg0020041"/>又<anchor xml:id="end0020041"/>一切<anchor xml:id="beg0020042"/>是<anchor xml:id="end0020042"/>畏皆由身
<lb n="0020c12"/>之生。以慕戀身以修身。以是身以愛身。以
<lb n="0020c13"/>盛身以思身。以見身以處身。以想身以護身
<lb n="0020c14"/>之所生也。假使<anchor xml:id="beg0020043"/>由<anchor xml:id="end0020043"/>於山澤<anchor xml:id="beg0020044"/>居<anchor xml:id="end0020044"/>。為以有由身
<lb n="0020c15"/>之意。慕戀身修身。是<anchor xml:id="beg0020045"/>身<anchor xml:id="end0020045"/>愛<anchor xml:id="beg0020046"/>身<anchor xml:id="end0020046"/>。思身見身。
<lb n="0020c16"/>處身想身。有<anchor xml:id="beg0020047"/>身<anchor xml:id="end0020047"/>護身之意者。<anchor xml:id="beg0020048"/>我<anchor xml:id="end0020048"/>空為居山
<lb n="0020c17"/>澤耳。又居山澤者。為無身想。居山澤者無
<lb n="0020c18"/>異想。居山澤者。不見論義。不<anchor xml:id="beg0020049"/>修<anchor xml:id="end0020049"/>自見身。無
<lb n="0020c19"/>
<anchor xml:id="beg0020050"/>在<anchor xml:id="end0020050"/>顛倒。無有無為想。何況有<anchor xml:id="beg0020051"/>勞<anchor xml:id="end0020051"/>想。居山
<lb n="0020c20"/>澤者。名曰一切諸法寂然<anchor xml:id="beg0020052"/>哉<anchor xml:id="end0020052"/>。諸法無所著
<lb n="0020c21"/>哉。諸樂亦無所著哉。諸想以不<anchor xml:id="beg0020053"/>愛<anchor xml:id="end0020053"/>哉。色聲
<lb n="0020c22"/>香味細滑不與錯<anchor xml:id="beg0020054"/>忤<anchor xml:id="end0020054"/>哉。諸定不以怙哉。意
<lb n="0021a01"/>以自整不亂哉。以下諸重<anchor xml:id="beg0021001"/>擔<anchor xml:id="end0021001"/>之畏哉。以度
<lb n="0021a02"/>
<anchor xml:id="beg0021002"/>夫<anchor xml:id="end0021002"/>汪洋之澤哉。<anchor xml:id="begd1e3763"/>夫<anchor xml:id="endd1e3763"/>聖<anchor xml:id="beg0021003"/>之典<anchor xml:id="end0021003"/>以造哉。姦惡之
<lb n="0021a03"/>屬<anchor xml:id="beg0021004"/>悉<anchor xml:id="end0021004"/>知足哉。為重任少欲哉。以智慧知<anchor xml:id="beg0021005"/>足<anchor xml:id="end0021005"/>
<lb n="0021a04"/>哉。<anchor xml:id="beg0021006"/>為知足哉。為知足哉。為重任少欲哉<anchor xml:id="end0021006"/>。為
<lb n="0021a05"/>應哉。本末行以解哉。為一切獄斷所修事
<lb n="0021a06"/>訖哉。以為永解除。理家。譬如山澤中有樹木
<lb n="0021a07"/>草穢之屬。都無可畏。都無可恐。如是理家。開
<lb n="0021a08"/>士遊於山澤者。執志當如草木牆石之<anchor xml:id="beg0021007"/>喻<anchor xml:id="end0021007"/>。
<lb n="0021a09"/>身以受<anchor xml:id="beg0021008"/>行<anchor xml:id="end0021008"/>之。彼誰畏<anchor xml:id="beg0021009"/>者<anchor xml:id="end0021009"/>。彼以恐怖思惟身
<lb n="0021a10"/>本末。我都無身。非人非命。非丈夫非類。非
<lb n="0021a11"/>
<anchor xml:id="beg0021010"/>女<anchor xml:id="end0021010"/>非先。<anchor xml:id="beg0021011"/>無先<anchor xml:id="end0021011"/>無造者。無教造者。無<anchor xml:id="beg0021012"/>與<anchor xml:id="end0021012"/>者。
<lb n="0021a12"/>無<anchor xml:id="beg0021013"/>興<anchor xml:id="end0021013"/>起者。諸是之畏。但以不<anchor xml:id="beg0021014"/>成<anchor xml:id="end0021014"/>之想。<anchor xml:id="beg0021015"/>有
<lb n="0021a13"/>是畏耳。今我<anchor xml:id="beg0021016"/>宜不<anchor xml:id="end0021016"/>造不成之想<anchor xml:id="end0021015"/>。有是畏耳。
<lb n="0021a14"/>今我不宜造不<anchor xml:id="begd1e3917"/>成<anchor xml:id="endd1e3917"/>之想。當如樹木草穢之屬。
<lb n="0021a15"/>亦為若此。無響以解一切。彼法以具行之。
<lb n="0021a16"/>以響斷山澤居。去離婬塵。無諸響山澤居。非
<lb n="0021a17"/>我非有物<anchor xml:id="beg0021017"/>者<anchor xml:id="end0021017"/>。又遊於山澤者。以復思惟。是
<lb n="0021a18"/>通達道品之法者。以居山澤。居山澤者。為
<lb n="0021a19"/>合聚十二精。居山澤者解諸諦。居山澤者知
<lb n="0021a20"/>諸陰。<anchor xml:id="beg0021018"/>以<anchor xml:id="end0021018"/>
<anchor xml:id="beg0021019"/>滑<anchor xml:id="end0021019"/>制諸情。以<anchor xml:id="beg0021020"/>禽<anchor xml:id="end0021020"/>諸進入。不忘忽
<lb n="0021a21"/>道之意。諸佛<anchor xml:id="beg0021021"/>所<anchor xml:id="end0021021"/>讚。眾聖所稱譽。欲度世者
<lb n="0021a22"/>所事也。居山澤者。以解一切敏智之<anchor xml:id="beg0021022"/>方<anchor xml:id="end0021022"/>術
<lb n="0021a23"/>也又遊於山澤者。<anchor xml:id="beg0021023"/>以<anchor xml:id="end0021023"/>為不久周滿六度無極
<lb n="0021a24"/>之行。得彼者云何遊於山澤者。若不自惜其
<lb n="0021a25"/>軀命者。是為布施度無極。若以依精之德。
<lb n="0021a26"/>為成三慎者。是為戒度無極。若意不亂。亦
<lb n="0021a27"/>可是一切敏不異道者。是為忍辱度無極行。
<lb n="0021a28"/>至於未得忍終而不起者。是為精進度無極。
<lb n="0021a29"/>若以得一心不以從致<anchor xml:id="beg0021024"/>敏<anchor xml:id="end0021024"/>哉。但以<anchor xml:id="beg0021025"/>隆<anchor xml:id="end0021025"/>德本。
<lb n="0021b01"/>是為一心度無極。若<anchor xml:id="beg0021026"/>見<anchor xml:id="end0021026"/>如山澤道亦為若此。
<lb n="0021b02"/>以分別眾事者。是為<anchor xml:id="beg0021027"/>以<anchor xml:id="end0021027"/>智慧度無極。<anchor xml:id="beg0021028"/>開示
<lb n="0021b03"/>以道得<anchor xml:id="end0021028"/>。又復理家。修治四法。我以教開士居
<lb n="0021b04"/>山澤。何謂四。或有開士。多聞明於法決者。若
<lb n="0021b05"/>以其聞行在本末法。可居於山澤。又開士以
<lb n="0021b06"/>得五通。欲以成就天龍鬼神者。可居於山澤。
<lb n="0021b07"/>或有開士勞盛者。彼以不從事勞即為薄。
<lb n="0021b08"/>可居於山澤。亦欲抑制勞。以自勸勵。是以
<lb n="0021b09"/>皆由聞。夫遊彼者。以得周滿一切清淨法。迺
<lb n="0021b10"/>後以下<anchor xml:id="beg0021029"/>墟<anchor xml:id="end0021029"/>聚。郡縣國邑。下為眾人。講授
<lb n="0021b11"/>法。修治法。若此也。理家。我教開士居山澤
<lb n="0021b12"/>也。<anchor xml:id="beg0021030"/>又<anchor xml:id="end0021030"/>去家修道者。遊於山澤。以修治經。
<lb n="0021b13"/>誦習經故。入眾者以執恭敬亦謙遜。夫師友
<lb n="0021b14"/>講授者。<anchor xml:id="beg0021031"/>倀<anchor xml:id="end0021031"/>中少年者。為以尊之。不以懈怠
<lb n="0021b15"/>自所修。以不廢人所修。亦不以求承事恭敬。
<lb n="0021b16"/>若此當以觀察。如來應儀正真佛者。為諸梵
<lb n="0021b17"/>釋天人眾生所供養。為天上天下尊者福田。
<lb n="0021b18"/>彼尚不求人承事也。自作事不欲煩人。何
<lb n="0021b19"/>況餘者。未以<anchor xml:id="beg0021032"/>學<anchor xml:id="end0021032"/>甫欲學。<anchor xml:id="beg0021033"/>反<anchor xml:id="end0021033"/>欲人承事耶。又
<lb n="0021b20"/>我當為天下人養者。我當以供養人。都不我
<lb n="0021b21"/>從人求供養。所以者何。以供養重者。理家。
<lb n="0021b22"/>除饉者不得法之助供養故。為助我不以法
<lb n="0021b23"/>故。夫欲以為法助人者。以為若此。以是供
<lb n="0021b24"/>養故。為助我不以法故。彼以自<anchor xml:id="beg0021034"/>懷<anchor xml:id="end0021034"/>已<anchor xml:id="beg0021035"/>正<anchor xml:id="end0021035"/>信。
<lb n="0021b25"/>以為有供養。彼即與世物<anchor xml:id="beg0021036"/>雜<anchor xml:id="end0021036"/>。為不是大祐
<lb n="0021b26"/>人者。是以若欲往詣<anchor xml:id="beg0021037"/>佛<anchor xml:id="end0021037"/>師友者。所以身意
<lb n="0021b27"/>行有決。<anchor xml:id="beg0021038"/>乃<anchor xml:id="end0021038"/>可<anchor xml:id="beg0021039"/>往慕<anchor xml:id="end0021039"/>。我教者師友。以異之行
<lb n="0021b28"/>無過。以不訶問諷起誦習。為教誨之積聚。
<lb n="0021b29"/>是以欲諷起經。為不用軀命。慕樂法隨順師
<lb n="0021c01"/>意。以求法利。<anchor xml:id="beg0021040"/>不為<anchor xml:id="end0021040"/>求一切恭敬稱譽之利。
<lb n="0021c02"/>若以從師受幾微四句之頌。以諷誦之。若以
<lb n="0021c03"/>在布施持戒忍辱精進思惟智慧。而以彼供
<lb n="0021c04"/>養師者。如其所修。四句頌之字數。為劫之
<lb n="0021c05"/>數。以供養彼師者。尚未為<anchor xml:id="beg0021041"/>卒<anchor xml:id="end0021041"/>師之敬。亦以
<lb n="0021c06"/>質直不虛飾不佞諂。一切行之供養。豈復
<lb n="0021c07"/>謂法之<anchor xml:id="beg0021042"/>敬<anchor xml:id="end0021042"/>。又理家。若<anchor xml:id="beg0021043"/>斯<anchor xml:id="end0021043"/>意念生。以有德之
<lb n="0021c08"/>意。有佛亦法之意。有自患離婬之意。有寂
<lb n="0021c09"/>靜之意。若以修治四句之頌。遵而行之。如
<lb n="0021c10"/>其劫數。彼以供養其師者。<anchor xml:id="beg0021044"/>尚<anchor xml:id="end0021044"/>未為<anchor xml:id="beg0021045"/>卒<anchor xml:id="end0021045"/>法之
<lb n="0021c11"/>敬。理家。當以知此之事。若此也。法之福
<lb n="0021c12"/>德如無數。獲智亦無量。是故開士。欲<anchor xml:id="beg0021046"/>以<anchor xml:id="end0021046"/>擇
<lb n="0021c13"/>上法。猶以無數為敬正法。若彼思惟。若此
<lb n="0021c14"/>以聞淨戒事。何謂是淨戒事。去家開士者。
<lb n="0021c15"/>有四淨戒<anchor xml:id="beg0021047"/>事<anchor xml:id="end0021047"/>。一曰造<anchor xml:id="beg0021048"/>聖<anchor xml:id="end0021048"/>之典。二曰慕樂精
<lb n="0021c16"/>進德。三曰不與<anchor xml:id="beg0021049"/>家居<anchor xml:id="end0021049"/>去家者從事。四曰不
<lb n="0021c17"/>諛諂山澤居。是為去家開士者四淨戒事<anchor xml:id="beg0021050"/>也<anchor xml:id="end0021050"/>。
<lb n="0021c18"/>復有四淨戒事。何謂四。以守慎身身無罣
<lb n="0021c19"/>礙。以守慎言言無罣礙。以守慎心心無罣
<lb n="0021c20"/>礙。去離邪疑造一切敏意。是為去家開士者
<lb n="0021c21"/>四淨戒事。復有四淨戒事。何等為四。一曰以
<lb n="0021c22"/>自識知。二曰以不自貢高。三曰以不形相
<lb n="0021c23"/>人。四曰以不謗毀人。是為去家開士者四淨
<lb n="0022a01"/>戒事<anchor xml:id="begd1e4383"/>也<anchor xml:id="endd1e4383"/>。復有四淨戒事。何謂四。一曰<anchor xml:id="beg0022001"/>已<anchor xml:id="end0022001"/>
<lb n="0022a02"/>可諸陰為幻法。二曰以可諸情為法情。三曰
<lb n="0022a03"/>以可諸入為<anchor xml:id="beg0022002"/>虛<anchor xml:id="end0022002"/>聚。四曰不隨方俗之儀式。
<lb n="0022a04"/>是為理家去家開士者四淨戒事。復有四淨
<lb n="0022a05"/>戒事。何<anchor xml:id="beg0022003"/>等<anchor xml:id="end0022003"/>四。一曰以不自計我。二曰遠離
<lb n="0022a06"/>是我有。三曰斷絕常在除。四曰以下因緣法
<lb n="0022a07"/>是為去家開士者四淨戒事。復有四淨戒事。
<lb n="0022a08"/>何謂四。一曰以解空。二曰以無想不怖。三
<lb n="0022a09"/>曰以大悲眾人。四曰以為可非身。是為去家
<lb n="0022a10"/>開士者四淨戒事。彼以為常聞淨定以故。
<lb n="0022a11"/>
<anchor xml:id="beg0022004"/>以<anchor xml:id="end0022004"/>若此觀之。何謂此淨定。以通一切法。不
<lb n="0022a12"/>為餘事意行。為有決意。為<anchor xml:id="beg0022005"/>一<anchor xml:id="end0022005"/>端意。為不錯
<lb n="0022a13"/>
<anchor xml:id="beg0022006"/>忤<anchor xml:id="end0022006"/>意。為以不<anchor xml:id="beg0022007"/>住<anchor xml:id="end0022007"/>意。為不馳意。為自身住止
<lb n="0022a14"/>意。不與情欲從事意。為以觀幻之法。我若
<lb n="0022a15"/>幻法情亦然。<anchor xml:id="begd1e4478"/>以<anchor xml:id="endd1e4478"/>無復行。便無可存。已履彼
<lb n="0022a16"/>正。是<anchor xml:id="beg0022008"/>謂<anchor xml:id="end0022008"/>正定。若<anchor xml:id="beg0022009"/>法在<anchor xml:id="end0022009"/>如法。若此亦謂定。
<lb n="0022a17"/>為觀若此。彼常聞淨慧。何謂斯慧者。諸法
<lb n="0022a18"/>之擇智。謂彼為慧<anchor xml:id="beg0022010"/>也<anchor xml:id="end0022010"/>。不受之相無<anchor xml:id="beg0022011"/>相行<anchor xml:id="end0022011"/>。
<lb n="0022a19"/>不造之相無存矣。無為之相不馳騁矣。是以
<lb n="0022a20"/>理家。以觀法若此者。是謂去家開士之所施
<lb n="0022a21"/>行也。又以說是經時。有五百人。造<anchor xml:id="beg0022012"/>記無<anchor xml:id="end0022012"/>上
<lb n="0022a22"/>正真<anchor xml:id="beg0022013"/>之<anchor xml:id="end0022013"/>道意。又甚理家及其<anchor xml:id="beg0022014"/>等<anchor xml:id="end0022014"/>。同出聲
<lb n="0022a23"/>言未曾有。要者眾祐。至於如來之善言迺
<lb n="0022a24"/>如是。亦家之<anchor xml:id="beg0022015"/>惡<anchor xml:id="end0022015"/>德重任之行。亦去家諸德
<lb n="0022a25"/>善斯。尊者眾祐。已為明彼居家<anchor xml:id="beg0022016"/>人<anchor xml:id="end0022016"/>多惡德。
<lb n="0022a26"/>至於去家無數之德善<anchor xml:id="beg0022017"/>已<anchor xml:id="end0022017"/>。寧可得從眾祐。受
<lb n="0022a27"/>去家之<anchor xml:id="beg0022018"/>誡<anchor xml:id="end0022018"/>。就除饉之行。眾祐報言。去家者
<lb n="0022a28"/>理家難堪。能究暢淳德<anchor xml:id="beg0022019"/>善<anchor xml:id="end0022019"/>。奉持教誨。理家
<lb n="0022a29"/>復白佛言。眾祐。去家者雖難堪任。如來猶
<lb n="0022b01"/>當可己等去家為道也。眾祐。便使慈氏開士。
<lb n="0022b02"/>及一切行淨開士聽。舉彼理家等慈氏開士。
<lb n="0022b03"/>舉二百理<anchor xml:id="beg0022020"/>家<anchor xml:id="end0022020"/>。一切行淨開士。舉三百理家。
<lb n="0022b04"/>去家修道。爾時賢者阿難。謂甚理家言。卿
<lb n="0022b05"/>何見居國居家。有能樂於<anchor xml:id="beg0022021"/>法<anchor xml:id="end0022021"/>去家之聖道
<lb n="0022b06"/>者。甚理家報阿難曰。我不以<anchor xml:id="beg0022022"/>為<anchor xml:id="end0022022"/>貪慕身樂。
<lb n="0022b07"/>欲致眾生樂故。我以居家耳。又如來者自明
<lb n="0022b08"/>我。彼以所受堅固而居家。彼時眾祐。告阿
<lb n="0022b09"/>難言。阿難汝已見甚理家。如是眾祐。<anchor xml:id="beg0022023"/>見<anchor xml:id="end0022023"/>甚
<lb n="0022b10"/>理家。阿難。於是賢劫中。以所成就人多於
<lb n="0022b11"/>去家開士者。以百劫中不若此。所以者何。
<lb n="0022b12"/>阿難。又去家修道開士者。千人之中不能
<lb n="0022b13"/>有德乃爾。此理家者而有是德。爾時阿難白
<lb n="0022b14"/>佛言。要者眾祐。當何名斯經法。亦當以何奉
<lb n="0022b15"/>持之。眾祐言。是故汝阿難。斯經法名為居家
<lb n="0022b16"/>去家之變奉持之。亦名為內性德之變奉持
<lb n="0022b17"/>之。亦名為甚所問奉持之。及以聞此經法者。
<lb n="0022b18"/>阿難。為周滿法精進殊彊。於一切威儀下精
<lb n="0022b19"/>進行道者。不若此也。是故阿難。若欲以興
<lb n="0022b20"/>精進者。<anchor xml:id="beg0022024"/>若欲<anchor xml:id="end0022024"/>勸<anchor xml:id="beg0022025"/>勵<anchor xml:id="end0022025"/>者。欲立<anchor xml:id="beg0022026"/>一功德<anchor xml:id="end0022026"/>者。欲
<lb n="0022b21"/>造立人眾<anchor xml:id="beg0022027"/>德<anchor xml:id="end0022027"/>者。<anchor xml:id="beg0022028"/>由<anchor xml:id="end0022028"/>當以斯經法。以聞之以
<lb n="0022b22"/>受之以行之。我以<anchor xml:id="beg0022029"/>屬<anchor xml:id="end0022029"/>累汝阿難。此經法<anchor xml:id="beg0022030"/>數<anchor xml:id="end0022030"/>
<lb n="0022b23"/>用布<anchor xml:id="beg0022031"/>見<anchor xml:id="end0022031"/>眾人。所以者何。眾德法之正行也。
<lb n="0022b24"/>阿難。斯經法者正應也。眾祐。以說<anchor xml:id="beg0022032"/>是<anchor xml:id="end0022032"/>。阿難
<lb n="0022b25"/>歡喜。及甚理家。天與人。亦質諒王。眾祐說
<lb n="0022b26"/>已。皆思惟<anchor xml:id="beg0022033"/>也<anchor xml:id="end0022033"/>。</p>
<lb n="0022b27"/>
<byline>法鏡<anchor xml:id="beg0022034"/>經<anchor xml:id="end0022034"/>
</byline>
<lb n="0022c01"/>
<lb n="0022c02"/>
<head>
<byline>
<anchor xml:id="tnote0022035"/>法鏡經</byline>後序</head>
<lb n="0022c03"/>
<lb n="0022c04"/>
<p id="pT12p0022c0401">序曰。夫不照明鏡。不見己之形。不讚聖經。不
<lb n="0022c05"/>見己之情。情有真偽。性有柔剛。志有純猛。意
<lb n="0022c06"/>有闇明。識有淺深。不能一同。不覩聖典。無以
<lb n="0022c07"/>自明。佛故著經。名曰法鏡。以授某等。開士之
<lb n="0022c08"/>
<anchor xml:id="beg0022036"/>上<anchor xml:id="end0022036"/>。傳教天下。有識賢良。學者通達。行者
<lb n="0022c09"/>志正。疾得無上之聖。康氏<anchor xml:id="beg0022037"/>穀<anchor xml:id="end0022037"/>德。博達心聰。
<lb n="0022c10"/>為作<anchor xml:id="beg0022038"/>註<anchor xml:id="end0022038"/>解。敷演義方。辭語雅美。粲然煥炳。
<lb n="0022c11"/>遺誨後進。以開童蒙。於學有益。以為獻呈。
<lb n="0022c12"/>
<anchor xml:id="beg0022039"/>乘<anchor xml:id="end0022039"/>意綢繆。誠可嘉也。然夫上聖之妙旨。厥
<lb n="0022c13"/>趣幽奧。難可究<anchor xml:id="beg0022040"/>息<anchor xml:id="end0022040"/>。<anchor xml:id="beg0022041"/>余<anchor xml:id="end0022041"/>察其大義。頗有乖
<lb n="0022c14"/>異。懼晚學者。以此為真。而失於正義。彼此俱
<lb n="0022c15"/>獲其愆矣。余反覆歷思。理其闕者。有七十
<lb n="0022c16"/>八事。謹引眾經。比定其義。庶令合應。不為
<lb n="0022c17"/>肬腨。又經本字句。多漸滅除去。改易其字。
<lb n="0022c18"/>而令句讀不偶。音聲不比。義理乖錯。不相連
<lb n="0022c19"/>繼。甚失其宜也。夫聖上制經。言要義正。
<lb n="0022c20"/>以為具備。無所玷玦。不可復增減矣。猶人
<lb n="0022c21"/>之四體受之二親。長短好醜各宿本耳。豈可
<lb n="0022c22"/>復改更乎。所謂增之為肬<anchor xml:id="beg0022042"/>腨<anchor xml:id="end0022042"/>。減之為<anchor xml:id="beg0022043"/>槃<anchor xml:id="end0022043"/>瘡
<lb n="0022c23"/>者也。且夫世俗詩書禮樂。古之<anchor xml:id="beg0022044"/>遺<anchor xml:id="end0022044"/>字。雖非
<lb n="0022c24"/>正體。後學之<anchor xml:id="beg0022045"/>徒<anchor xml:id="end0022045"/>。莫敢改易。皆尊敬古典。轉
<lb n="0022c25"/>相承順矣。況乎斯經之昭昭。神聖之所制。天
<lb n="0022c26"/>上天下群聖仙者。靡不稽首奉受以為明式。
<lb n="0022c27"/>學者益智。行者得度。其無數焉。而斯末俗
<lb n="0022c28"/>晚學之人。見聞未廣。而以其私意。毀損正
<lb n="0022c29"/>言。<anchor xml:id="beg0022046"/>違<anchor xml:id="end0022046"/>戾經典。豈不快哉。名言學佛。而違佛
<lb n="0023a01"/>教。斯復何求也。昔惟衛佛時。有人反佛名一
<lb n="0023a02"/>字。後獲其罪。五百世盲。矇矇冥冥。其㑁久
<lb n="0023a03"/>也。至釋迦文佛。時其人聞聖德。故來自歸。
<lb n="0023a04"/>
<anchor xml:id="beg0023001"/>謶<anchor xml:id="end0023001"/>得救濟。佛遙見呼之。其目即開。投身悔
<lb n="0023a05"/>過。乞得除愈。佛言汝罪畢矣。今無他尤。觀之
<lb n="0023a06"/>不可不慎哉。夫人若能復心首悔。改往修來。
<lb n="0023a07"/>斯亦賢者之意焉。</p>
<lb n="0023a08"/>
<p id="pT12p0023a0801">
<anchor xml:id="beg0023002"/>法<anchor xml:id="end0023002"/>鏡經<anchor xml:id="beg0023003"/>後<anchor xml:id="end0023003"/>序。</p>
</p5txt>